Archief van Contemporary

5 december 2017

Zolang je bij me blijft – Jessica Winter

‘Wow, man! Dat klinkt best serieus. Wat ga je nu doen?’ vraagt Max, mijn beste vriend sinds de basisschool, met gefronst voorhoofd, terwijl hij op de rugleuning van onze bank zit. Hij leest het laatste bericht van die Katherine uit New York nog eens op mijn laptop, omdat de batterij van mijn telefoon leeg is en nu aan de lader ligt. Max weet natuurlijk al lang dat meisjes van haar school me voortdurend schrijven en om beurten vriendschapsverzoeken sturen. Hij …

30 november 2017

EEN – Sarah Crossan

Dit
zijn wij.
En we leven.
Is dat niet bijzonder?
Dat we er zelfs maar
in slagen
te bestaan.

2 november 2017

Mijn mooiste herinnering eindigt hier – Eric Lindstrom

Mijn grote broer Nolan zei altijd dat iedereen een superkracht heeft. Niet iets wat je geleerd hebt, maar iets waar je mee geboren bent. En dat het niet altijd tof is. Sommige mensen hebben een absoluut gehoor of een feilloze intuïtie, anderen krijgen iets zinloos mee, zoals heel lang kunnen staren zonder met hun ogen te knipperen. Maar ongeacht of je er iets aan hebt, iedereen kan ten minste één ding heel goed. De superkracht van Nolan was zoals hij …

28 september 2017

De dag nadat ik met het verkeerde meisje was – Jesse Browner

Van thuiskomen hoor je blij te worden als je in het holst van de nacht dat hele eind van Upper East Side naar je huis in Greenwich Village hebt gelopen. Wes was helemaal niet blij toen hij de buitentrap naar de voordeur op ging. Hij had gehoopt dat de lange wandeling door de donkere, stille stad hem meer inzicht in zijn situatie kon geven, maar zo werkte het niet. In andere omstandigheden was het vast een avontuur geweest, maar nu …

26 september 2017

13 reasons why – Jay Asher

‘Zeg het maar,’ herhaalt ze. ‘Hoe snel wil je dat het aankomt?’ Ik wrijf met twee vingers boven mijn linkerwenkbrauw. Hard. Het kloppen is heviger geworden. ‘Het maakt niet uit,’ zeg ik. De medewerkster neemt het pakje aan. Dezelfde schoenendoos die nog geen vierentwintig uur geleden bij mij voor de deur lag, opnieuw verpakt in een bruine papieren zak, dichtgeplakt met helder plakband, precies zoals ik hem ontvangen heb. Maar nu met een andere geadresseerde. De volgende naam op Hannah …

12 september 2017

Het (niet zo) coole leven van Carrie Pilby – Caren Lissner

Supermarkten geven me altijd een tasje wanneer ik dat niet nodig heb, omdat ik alleen maar een pakje kauwgom of een banaan heb gekocht of chips die al in een zakje zitten en dan voel ik me schuldig, omdat zij plastic verspillen, maar het tasje zit er al omheen voordat ik in de gaten heb dat ze er eentje pakken, dus dan zeg ik maar niets. In de videotheek vragen ze juist altijd of ik een tasje wil en hoewel …

5 september 2017

The Hate U Give – Angie Thomas

Ik had niet naar dit feestje moeten gaan. Ik weet niet eens of ik hier wel thuishoor. En dat is niet omdat ik me er te goed voor voel. Er zijn gewoon plekken waar mezelf zijn niet goed genoeg is. Waar geen enkele versie van mij goed genoeg is. Het spring break-feest van Big D is zo’n plek. Ik wurm mezelf langs bezwete lijven en loop achter Kenya aan, haar krullen vallen dansend over haar schouders. Er hangt een waas …

31 augustus 2017

De zon is ook een ster – Nicola Yoon

Als je vanaf nul een appeltaart wilt bakken, moet je eerst het heelal maken, zei Carl Sagan. Als hij ‘vanaf nul’ zegt, bedoelt hij vanuit het niets. Vanuit een tijd voordat de wereld bestond, bedoelt hij. Als je vanuit het niets een appeltaart wilt bakken, moet je beginnen met de oerknal en het uitdijende heelal, neuronen, ionen, atomen, zwarte gaten, zonnen, manen, getijden, de Melkweg, de aarde, de evolutie, dinosaurussen, uitstervingsgolven, vogelbekdieren, Homo erectus, de Cro- magnonmens enzovoort. Je moet …

29 augustus 2017

Did I mention I miss you? – Estelle Maskame

Het water is koud, maar toch weerhoudt me dat er niet van om erin te lopen, ook al is het maar tot mijn enkels. Ik heb mijn Converses in mijn hand, de veters om mijn vingers gedraaid, en de wind wakkert aan, zoals altijd. Het is te donker om veel op zee te kunnen zien, maar om me heen hoor ik de branding van de oceaangolven, en ik vergeet bijna dat ik niet alleen ben. Er is ook het geluid …

22 augustus 2017

Leven als prinses in Texas – Debora Elisabeth en Lizzie van den Ham

Haar kamer was bijna leeg. Alle herinneringen uit haar oude leventje waren nu opgeslagen in verhuisdozen. Gelaten zat Samantha op haar volgestouwde koffer en staarde naar zwetende verhuizers die haar spullen meenamen om ze vervolgens nooit meer terug te geven. Alleen de twee koffers waar ze nu op zat en haar kont op had geplant, mochten mee naar hun nieuwe huis. En de reden waarom maakte haar nog steeds zo kwaad dat ze bijna in haar woede stikte.