Archief van Dystopisch

31 oktober 2017

Raven 1 – Miriam Borgermans

Tik, tik, tik. Het geluid maakt me altijd bang. Mijn adem vormt snelle wolkjes in de koude lucht. Zoals gewoonlijk voor het aanbreken van de dageraad zijn de muren van de cel klam en vochtig. Ik worstel om mijn armen uit de mouwen van het dwangbuis te krijgen, al weet ik dat het vergeefs is. Angst beperkt verstand, zegt Castro. Woede ook. Door het kijkgaatje in de metalen deur sijpelt aarzelend wat licht naar binnen. Het getik is opgehouden. Het …

21 oktober 2017

De Remedie – Suzanne Young

Het is tijd om afscheid te nemen. Met mijn handen gevouwen in mijn schoot zit ik in de leunstoel die het dichtst bij de deur staat. Het is heir te warm. Te stil. Mijn moeder komt de keuken uit; haar linkeroog is dik en blauw en er zitten schaafwonden op haar wangen. Ze strompelt naar de geruite bank, wimpelt de hulp af die ik haar aanbied en gaat naast mijn vader zitten. Ik werp hem een nerveuze blik toe, maar …

12 oktober 2017

De Behandeling – Suzanne Young

James staart recht voor zich uit zonder meteen te reageren op wat ik hem net verteld heb. Volgens mij is hij in shock. Ik volg zijn starende blik door de voorruit naar de lege parkeerplaats bij de levensmiddelenwinkel aan de snelweg. Het gebouw is verlaten, de ramen zijn dichtgetimmerd met triplex en op de witte buitenmuren zijn zwarte graffiti gekalkt. Op een bepaalde manier zijn James en ik ook leeg achtergelaten: ons oude ik dichtgetimmerd en afgesloten. De bedoeling was …

3 oktober 2017

Het Programma – Suzanne Young

Er hangt een steriele lucht in het lokaal: de hardnekkige geur van bleekmiddel vermengd met de witte verf van de pas geschilderde muren. Het zou fijn zijn als de docente het raam openzette voor een beetje frisse lucht. Maar aangezien we hier op de tweede verdieping zijn, zit dat potdicht – gewoon voor het geval iemand de aanleiding krijgt om te springen. Ik zit nog steeds te staren naar het papier op mijn tafel als Kendra Phillips zich omdraait en …

21 maart 2017

Opgesloten – Amy Ewing

Ik ben Raven Stirling. Ik word niet hun eigendom. ‘Nummer 191,’ roept de regimenter. ‘Nummer 191.’ Het meisje dat na mij binnen is gekomen wankelt naar de deur. Ik kan haar niet kwalijk nemen dat ze wat onhandig loopt: het lijkt wel of ze een kroonluchter op haar hoofd heeft. Violet knijpt zo hard in mijn hand dat haar nagels waarschijnlijk afdrukken achterlaten. Ik ben de volgende, maar ik laat haar niet merken hoe gespannen ik ben. Zij is al bang genoeg …

7 februari 2017

The Jewel – Amy Ewing

Vandaag is mijn laatste dag als Violet Lasting. Zo vroeg in de morgen is het stil in de straten van de Marsh; je hoort alleen de moeizame stappen van een ezel en het gerinkel van glazen flessen als er een melkkar voorbijkomt. Ik gooi mijn lakens van me af en trek mijn badjas over mijn nachthemd aan. De badjas is een afdankertje van mijn moeder, donkerblauw en versleten bij de ellebogen. In het begin was hij me veel te groot, hingen …

1 november 2016

De wereld achter het water – Jen Minkman

De wereld is eindeloos. Ik heb me nooit gerealiseerd hoeveel ruimte er is – hoe ver het water rondom ons eiland zich uitstrekt. Ergens in mijn achterhoofd dacht ik misschien altijd wel dat er rond Tresco een tweede Muur liep die ons binnenhield, die het water indamde, zodat we niet allemaal over de rand heen zouden stromen en in het diepe zouden storten. Maar die muur is er niet. We varen, en varen, dag en nacht, en er is …

20 oktober 2016

De Kroon – Kiera Cass

‘Sorry,’ zei ik, en ik bereidde me voor op de reactie die onvermijdelijk zou volgen. Toen mijn Selectie begon, had ik me voorgesteld dat die zo zou eindigen, met tientallen kandidaten die tegelijkertijd vertrokken, terwijl velen van hen er niet op waren voorbereid dat hun moment in de schijnwerpers voorbij was. Maar na de laatste paar weken, nadat ik erachter was gekomen hoe aardig, intelligent en grootmoedig de meesten van hen waren, vond ik de fikse afvalronde bijna hartverscheurend. Ze …

18 oktober 2016

De Prinses – Kiera Cass

Ik kan mijn adem geen zeven minuten inhouden, zelfs niet één minuut. Ooit heb ik eens geprobeerd om de vijftienhonderd meter in zeven minuten te lopen, omdat ik had gehoord dat atleten dat binnen vijf minuten kunnen. Dat lukte natuurlijk niet. Halverwege kon ik al niet verder vanwege vreselijke steken in mijn zij. Toch was er iets wat me in zeven minuten was gelukt en waarvan de meeste mensen behoorlijk onder de indruk zullen zijn: ik werd koningin.

13 oktober 2016

De koningin en de favoriet – Kiera Cass

Ik was hier pas twee weken en kampte al voor de vierde keer met zware hoofdpijn. Hoe moest ik dat ooit uitleggen aan de prins? Alsof het niet al erg genoeg was dat de overgebleven kandidaten bijna allemaal Tweeën waren en mijn dienstmeisjes zich een slag in de rondte moesten werken om mijn verweerde handen soepel te krijgen. Er zou een moment komen dat ik hem moest vertellen over mijn onverwachte hoofdpijnaanvallen – als hij me al zag staan. Koningin …