Archief van Jeugd

11 november 2017

Race – Maren Stoffels

Ties en ik zitten naast elkaar in een duinpan. Voor ons slaan de golven op het strand. ‘Ooit ben ik hier weg.’ Dit is helemaal niet het goede moment om zoiets te zeggen: ik weet heus wel welke dag het vandaag is. Vanochtend schrok ik van de datum op de scheurkalender, ook al weet ik al weken dat de sterfdag van Ties’ moeder eraan zit te komen. Misschien moet ik iets zeggen over Monica, zodat Ties mijn voorzet kan inkoppen, …

17 augustus 2017

Ik kan nog steeds niet vliegen – Anna Woltz

‘Ik ga,’ schreeuwt Luuk naar boven. ‘Tot over drie maanden!’ Hij pakt zijn koffer en trekt de voordeur open. Maar dan hoort hij snelle voetstappen op de trap. ‘Wacht even,’ groept zijn moeder. Op de laatste trede blijft ze staan. ‘Ik ga natuurlijk mee naar de bus.’
‘Nee hoor,’ zegt Luuk. ‘U gaat helemaal niet mee.’ Hij kijkt haar aan. Haar donkere haar zit in een knot, maar in haar hals dansen altijd een paar ontsnapte krulletjes Ze is mooi misschien, …

11 december 2016

Vind ik leuk! – Lena Miller

Zodra ik mijn kamer binnenkom, zie ik dat er iemand aan mijn laptop heeft gezeten. Het scherm staat open en de screensaver laat vrolijke foto’s van mij en mijn vriendinnen over het beeld dansen. Er is er een van mij en Ayla wiebelend op skates. Daarna komen Wieke en Charlotte in de sneeuw, met dikke mutsen op en sjaals om. En er is een oude foto van mijn moeder en mij op vakantie, haar zonverbrande wang tegen de mijne gedrukt. …

13 april 2016

Omdat jij anders bent – Maren Stoffels

‘Hoe kunnen ze dit nou doen?’ Mats schopt tegen het hekwerk dat om ons schoolplein staat. Morgenochtend is er niets meer van onze school over. ‘Ik snap het ook niet,’ zeg ik. mijn beste vriend en ik hebben alles gedaan om de sloop van het Waterland te voorkomen. We hebben de leraren gesmeekt om hier te blijven, we hebben zelfs handtekeningen verzameld. Maar de meeste kinderen vonden het geen probleem om te verhuizen, we krijgen tenslotte een grotere kantine in …

18 november 2015

Alle beroemde schrijvers drinken (behalve ik) – Aag Vernelen

Mijn vader wordt later een wereldberoemde schrijver. Je zult het wel zien. Hij woont dan in Spanje, in een mooi, groot huis boven op de rotsen. Zijn schrijftafel staat voor een enorm raam dat uitkijkt over zee. Daardoor kan papa nog beter schrijven, want uitkijken over zee geeft inspiratie. Zo vaak ik kan, ga ik bij hem langs. Jasper en Lena gaan met me mee. dat zijn mijn man en mijn allerbeste vriendin, dus dat mag. Terwijl papa schrijft, zwemmen …

1 oktober 2015

Familiegeheim – Caja Cazemier & Martine Letterie

Is dit normaal? Komen er niet meer mensen? Verbaasd kijkt Eva naar het kleine groepje dat de familie moet voorstellen. Een van die zes familieleden is haar nichtje. Ze heeft een nichtje van haar leeftijd! Uit het niets is Annefloor tevoorschijn gestapt. Nee, dat is niet waar natuurlijk, ze kwam uit het hotel. Ze hebben het thuis nooit over de familie van haar moeder, ze was zelfs vergeten of het kind van mama’s zus een jongen of een meisje was. …

29 september 2015

Kapot – Carry Slee

Julia legt haar gitaar weg en kijkt op haar mobiel. Ze krijgt een appje van Emma. Kan ik nu langskomen? Yes, perfecte timing, appt Julia terug. Haar broer is er nog! ‘We hebben een tof liedje gemaakt, zus. Ik ga naar Eric’, zegt Thijs. ‘Nu al?’ vraagt Julia. ‘Onze gameavond begint eerder.’ Shit! Emma komt speciaal voor Thijs. Zelf moet Julia er nog aan wennen dat haar vriendin verliefd is op Thijs. Op de basisschool hadden ze altijd gedoe om …

20 augustus 2015

Gips – Anna Woltz

Bloed, splinters, uitbarstende vulkanen, zoenende ouders – ik doe nooit mijn ogen dicht. Ik wil alles zien. Behalve nu. Overal om me heen staan verhuisdozen. Ik zit op de grond met de metalen bak in mijn handen. Er zijn vakjes voor spijkers en schroeven en bouten. Heel veel glinsterend zilver, maar in het laatste vakje ligt goud. Een ring. Ik kijk naar dat cirkeltje tussen de spijkers en knijp mijn ogen stijf dicht. Toen ik twee was, kon ik verdwijnen …

19 augustus 2015

Au pair – Elisa van Spronsen

Het lukte Lot niet om stil te zitten. Ze was er gewoon veel te verliefd voor. Het liefst ging ze nu op de bank staan en heel hard van alles in het Frans roepen. Woorden die iets met liefde te maken hadden, zoals bonjour mon amour of je t’aime of je t’adore of zo. Ze zuchtte even. Wat klonk het toch romantisch. Veel beter dan ‘hoi liefje,’ ‘ik hou van je’ of ‘ik ben dol op je.’ Gelukkig had zij …