Archief van Romans

10 oktober 2017

De vijfde brief – Nicola Moriarty

Joni’s eerste gedachte was dat zij niet de geschikte persoon was om hem te vinden. Iemand anders had dat moeten doen. Deb, misschien. Of Trina. Deb was altijd recht voor z’n raap. Die had het meteen ter sprake gebracht. Geen geheimen, geen innerlijke monologen waarin ze overwoog wat ze moest doen, geen paniek, geen zelfkwelling, en al helemaal geen empathie. ‘Wat is dit in godsnaam?’ zou ze op hoge toon aan de groep hebben gevraagd, terwijl ze de brief waarschijnlijk …

14 september 2017

Ginevra – Simone van der Vlugt

De jongeman houdt zijn paard in en kijkt neer op de stad. Daar ligt Fiorenza, een verzaeling rode daken, dikke stadsmuren en torens die blikkeren in de zon. De Campanile en het langgerekte schip van de nieuwe kathedraal steken overal boven uit. Zelfs zonder koepel biedt het geheel al een machtige aanblik. Planschuiten varen af en aan over de rivier, kooplieden voeren zwaarbepakte ezels de stad in. Het is zomer en de zon giet zijn stralen over de glooiende omgeving.

24 augustus 2017

De mooiste zomer van mijn leven – Karen Dierickx

Wat de mooiste zomer van mijn leven had moeten worden, begon op een zonnige dag in juni. De dagelijkse wandeling in het park met Princess, mijn poulain, zat er net op. Ik had haar achtergelaten in wat wij het hondensalon noemden, een van de vele vertrekken in de gigantische kelder onder het herenhuis waar ik woonde. Gulzig was ze begonnen haar kom water leeg te lebberen. Dat ze zo’n dorst had, verwonderde me niet; het was een warme dag. Bovendien …

17 augustus 2017

Ik kan nog steeds niet vliegen – Anna Woltz

‘Ik ga,’ schreeuwt Luuk naar boven. ‘Tot over drie maanden!’ Hij pakt zijn koffer en trekt de voordeur open. Maar dan hoort hij snelle voetstappen op de trap. ‘Wacht even,’ groept zijn moeder. Op de laatste trede blijft ze staan. ‘Ik ga natuurlijk mee naar de bus.’
‘Nee hoor,’ zegt Luuk. ‘U gaat helemaal niet mee.’ Hij kijkt haar aan. Haar donkere haar zit in een knot, maar in haar hals dansen altijd een paar ontsnapte krulletjes Ze is mooi misschien, …

13 juli 2017

9 november – Colleen Hoover

Ik vraag me af wat voor geluid het zou maken als ik dit glas naar zijn hoofd zou gooien. Het is een dik glas. Zijn hoofd is hard. Alles voor een klinkende klap is aanwezig. Ik vraag me af of hij zou bloeden. Er liggen servetten op tafel, maar niet van het soort dat veel bloed zou kunnen opnemen. ‘Dus ja, ik ben wel een beetje ontdaan, maar het is nu eenmaal zo,’ zegt hij. Bij het geluid van zijn …

5 juli 2017

Blogtour 9 november | Lieve Fallon…

Eén man, één vrouw, één datum, ieder jaar. Dat is de beschrijving die op het adembenemend mooie omslag staat van 9 november, het nieuwst vertaalde boek van Colleen Hoover en voor mij het boek waar ik deze zomer het meest naar uitgekeken heb. Het leek me al zo lang zo intens prachtig en bijzonder, echt een boek met lievelingspotentie. Toen uitgeverij Zomer & Keuning me vroeg om mee te doen met de negendaagse bijzondere blogtour, hoefde ik dan ook niet …

10 mei 2017

Geluk bij een ongeluk – Wendy Brokers

‘Ik kan echt niet geloven dat je me dit aandoet.’ Suus draaide zich om in de rolstoel en trakteerde de man die erachter liep op een van haar beroemde, vernietigende blikken. ‘Die werken niet bij mij hè, dat weet je. Daarvoor ken ik je te lang. In de wieg, met dat afschuwelijke hemdje dat tante Koosje had gemaakt, lag je ze al te oefenen.’ Ze sloeg haar armen over elkaar. Veel meer dan dat en een uitgebreid vocabulaire had ze …

6 mei 2017

Ik ben er – Clélie Avit

Ik heb het koud. Ik heb honger. Ik ben bang. Tenminste, dat denk ik. Ik lig al twintig weken in coma en verbeeld me dat ik het koud heb, dat ik honger heb en dat ik bang ben. Dat is belachelijk, want als er iemand zou moeten weten wat ik ervaar, ben ik het zelf, maar nu… Ik kan me alleen dingen inbeelden. Ik weet dat ik in coma lig, omdat ik ze erover heb horen praten. Vagelijk. Het moet …

22 april 2017

Lieveling – Kim van Kooten

De gordijnen van mevrouw Marsman bewegen. Ze heeft ze al drie keer een stukje opengeschoven om te kijken of we er nog zijn. We zijn er elke keer nog steeds. Ik heb gezwaaid en geroepen dat ik jarig ben, maar mama zei: ‘Hou je murf Puck, je schreeuwt de hele straat wakker.’ We staan met onze koffers op de stoep voor ons huis. Ik weet niet hoe laat het is, maar ik denk vroeg in de ochtend, want het is …

18 april 2017

Zoektocht terug – Marina Folkers

Caitlin zuchtte inwendig en trommelde rusteloos met haar vin­gers op de bar. Het was druk en zo te zien zou het nog wel even duren voor ze haar bestelling kon doorgeven aan een van de bartenders. Ze moest geduldig wachten, terwijl ze hier niet eens wilde zijn. Ze begreep de goede bedoelingen van Louise best, maar in plaats van de afleiding die ze zo nodig had, werd ze hier in Londen nu met nieuwe problemen opgezadeld. Waarom was Samantha, de …