Archief van Young Adult

22 juli 2017

Zac & Mia – A.J. Betts

Hiernaast is een nieuwe gekomen. Vanaf deze kant van de muur hoor ik voeten schuifelen; iemand die niet weet waar hij moet gaan staan. Ik hor Nina de instructies doornemen op de heldere toon van een stewardess, alsof deze ‘vlucht’ zonder problemen zal verlopen: geen enkele reden om aan de hendel van de nooduitgang te trekken. Leun maar achterover en laat je bedienen. Nina heeft zo’n stem die je vertrouwen geeft. Ze zal zeggen: ‘Dit apparaatje is voor je bed, …

18 juli 2017

Tot in de dood – Debora Elisabeth

Gehaast steek ik het laatste stuk van mijn brood in mijn mond en spoel het weg met een slok melk. ‘Ik moet gaan.’ Mijn moeder staat met haar rug naar me toe bij het aanrecht. Ik spring van mijn stoel, stap op haar af, sla mijn armen ferm om haar smalle lichaam en druk een kus op haar wang. Haar kruin komt maar net tot mijn borst: ze is ieniemienie vergeleken bij mij. Ik plaag haar ermee, beweer dat ze …

11 juli 2017

Simon vs de verwachtingen van de rest van de wereld – Becky Albertalli

Het is een nogal subtiel gesprek. Ik heb bijna niet door dat ik word gechanteerd. We zitten op metalen klapstoelen achter het podium als Martin Addison opeens zegt: ‘Ik heb je mail gelezen.’
‘Wat?’ Ik kijk op.
‘Daarstraks. In de bieb. Niet expres natuurlijk.’
‘Je hebt mijn mail gelezen?’
‘Nou, ik ging na jou op de computer,’ zegt hij. ‘En toen ik Gmail opende, verscheen jouw account. Je had waarschijnlijk moeten uitloggen.’
Ik staar hem verbijsterd aan. Hij tikt met zijn voet tegen …

11 juni 2017

Op mijn schouders – Jennifer Niven

Ik ben niet gemeen, maar ik ga wel iets gemeens doen. Je zult me er vast om haten, en je bent denk ik niet de enige, maar toch ga ik het doen. Het klinkt misschien als een excuus, maar ik lijd aan prosopagnosie, ook wel gezichtsblindheid genoemd. Dat betekent dat ik geen gezichten herken, zelfs niet die van de mensen van wie ik houd. Zelfs niet dat van mijn moeder. Of dat van mezelf. Stel je eens voor dat je …

9 juni 2017

Oog om oog – Buddy Tegenbosch

Ik ben niet dik, niet dun, niet lang, niet klein. Ik heb geen knalrood haar, draag geen opvallende kleding en praat niet keihard. Ik ben geen nerd, geen skater en ik ben niet alternatief. Ik ben een meter tachtig, heb donkerblond haar en blauwe ogen. Ik zou het midden van mainstream kunnen zijn. Een grijze muis. Ik been geen grijze muis. Ze zien mij. Altijd. Ik ga je vertellen wat er is gebeurd. Niet omdat ik hoop dat je me …

7 juni 2017

Donker Blauwe Woorden – Cath Crowley

Het is middernacht en ik doe mijn ogen open bij het geluid van de oceaan en de ademhaling van mijn broer. Het is tien maanden geleden dat Cal verdronk, maar de dromen blijven komen. In de dromen ben ik vol vertrouwen, vloeibaar als de zee zelf. Ik haal onder water adem en heb geen last van het zout in mijn geopende ogen. Onder me zie ik vissen, een hele school bewegende maantjes met zilveren buikjes. Cal komt erbij, klaar om …

1 juni 2017

Ik zie je tussen de wolken – Maren Stoffels

‘Dit moet stoppen, Lauren.’ Het doosje met tissues dat tussen Loes en mij in stond, irriteerde me. Alsof ik hier ooit zou huilen. ‘De leraren hebben allemaal aangegeven dat je niet goed meedoet in de lessen.’ Allemaal. Ze werden allemaal gek van me. Ik wist dat het slecht ging, dat ik vaak met andere dingen bezig was dan met de lesstof, maar dat de docenten bij Loes kwamen klagen was nieuw. ‘Wat vind je daar zelf van?’ vroeg de schoolpsychologe. …

15 april 2017

De glazen troon – Sarah J. Maas

Na een jaar van dwangarbeid in de zoutmijnen van Endovier was Celaena Sardothien eraan gewend dat ze overal in ketenen en onder dreiging van een zwaard naartoe werd begeleid. De meesten van de duizenden slaven in Endovier werden zo behandeld; hoewel er bij Celaena altijd nog eens zes extra wachters van en naar de mijnen meeliepen. Dat verwachtte de beruchtste sluipmoordenaar van Adarlan inmiddels wel. Maar vandaag was er ook een man in een zwarte mantel met kap bij. Hij …

11 april 2017

Op de rand van het niets – Corinne Duyvis

De eerste keer dat mijn toekomst verdween was op 19 juli 2034. Een halfuur nadat ik van plan was geweest om te vertrekken was ik nog steeds in dierenasiel het Tussenstation. De kater die een maand geleden was binnengebracht had het eindelijk aangedurfd om op mijn schoot te kruipen en ik wilde hem niet afschrikken. Mam zou het eten niet klaar hebben, en ook Iris was vast nog niet thuis, dus het maakte niet uit hoe laat ik wegging. Voorzichtig …

8 april 2017

The Look – Sophia Bennett

‘Improviseren: instrumentele voordracht bedenken terwijl die op hetzelfde moment ten gehore wordt gebracht.’ Zo luidt de officiële beschrijving in het woordenboek. Voor we vanmorgen de deur uit gingen, had ik dit nog even nagekeken op de computer van pap, terwijl ik zat te wachten op Ava. Die probeerde zich te herinneren waar ze haar fluitkoffer had gelaten. Maar er stond nog een tweede betekenis onder: ‘Improviseren: zonder veel voorbereiding iets zo goed mogelijk doen.’ Die laatste betekenis is helemaal van …