Archief van Young Adult

15 april 2017

De glazen troon – Sarah J. Maas

Na een jaar van dwangarbeid in de zoutmijnen van Endovier was Celaena Sardothien eraan gewend dat ze overal in ketenen en onder dreiging van een zwaard naartoe werd begeleid. De meesten van de duizenden slaven in Endovier werden zo behandeld; hoewel er bij Celaena altijd nog eens zes extra wachters van en naar de mijnen meeliepen. Dat verwachtte de beruchtste sluipmoordenaar van Adarlan inmiddels wel. Maar vandaag was er ook een man in een zwarte mantel met kap bij. Hij …

11 april 2017

Op de rand van het niets – Corinne Duyvis

De eerste keer dat mijn toekomst verdween was op 19 juli 2034. Een halfuur nadat ik van plan was geweest om te vertrekken was ik nog steeds in dierenasiel het Tussenstation. De kater die een maand geleden was binnengebracht had het eindelijk aangedurfd om op mijn schoot te kruipen en ik wilde hem niet afschrikken. Mam zou het eten niet klaar hebben, en ook Iris was vast nog niet thuis, dus het maakte niet uit hoe laat ik wegging. Voorzichtig …

8 april 2017

The Look – Sophia Bennett

‘Improviseren: instrumentele voordracht bedenken terwijl die op hetzelfde moment ten gehore wordt gebracht.’ Zo luidt de officiële beschrijving in het woordenboek. Voor we vanmorgen de deur uit gingen, had ik dit nog even nagekeken op de computer van pap, terwijl ik zat te wachten op Ava. Die probeerde zich te herinneren waar ze haar fluitkoffer had gelaten. Maar er stond nog een tweede betekenis onder: ‘Improviseren: zonder veel voorbereiding iets zo goed mogelijk doen.’ Die laatste betekenis is helemaal van …

21 maart 2017

Opgesloten – Amy Ewing

Ik ben Raven Stirling. Ik word niet hun eigendom. ‘Nummer 191,’ roept de regimenter. ‘Nummer 191.’ Het meisje dat na mij binnen is gekomen wankelt naar de deur. Ik kan haar niet kwalijk nemen dat ze wat onhandig loopt: het lijkt wel of ze een kroonluchter op haar hoofd heeft. Violet knijpt zo hard in mijn hand dat haar nagels waarschijnlijk afdrukken achterlaten. Ik ben de volgende, maar ik laat haar niet merken hoe gespannen ik ben. Zij is al bang genoeg …

18 maart 2017

Siren – Kiera Cass

Het is apart wat je meeneemt in je hoofd, wat je onthoudt, wanneer alles ophoudt. Ik zie nog steeds de lambrisering tegen de muren van onze luxe hut voor me en weet nog precies hoe dik en zacht het tapijt was. Ik herinner me de geur van zout water die in de lucht hing en aan mijn huid bleef kleven, en het gelach van mijn broers in de aangrenzende hut, alsof de storm een spannend avontuur was in plaats van …

7 maart 2017

Did I mention I need you? – Estelle Maskame

Driehonderdnegenenvijftig dagen. Zo lang heb ik hierop gewacht. Zoveel dagen heb ik afgeteld. Het is driehonderdnegenvijftig dagen geleden dat ik hem voor het laatst heb gezien. Gucci krabt aan mijn been als ik tegen mijn koffer geleund, op van de spanning, door het raam van de woonkamer naar buiten kijk. Het is bijna zes uur ’s ochtends, en buiten is de zon net op. Ik zag hem twintig minuten geleden in het donker opkomen, en het viel me op hoe mooi de laan …

4 maart 2017

Zilveren vleugels – Vanessa Gerrits

De jongeman luisterde al ettelijke minuten niet meer naar de rouwbegeleidster van het ziekenhuis. Ze ratelde het gestandaardiseerde formulier af zonder ook maar één keer naar hem op te kijken – voor haar was hij gewoon de zoveelste rouwende echtgenoot van een te jong gestorven vrouw en moeder. Cathryn… Hoe kon dit echt zijn?! Hoe kon hij, Benjamin Hull, hier zitten in het mistroostige kantoortje van de rouwbegeleidster – met een piepklein raam en niet meer dan een sanseveria op …

28 februari 2017

Wat jij niet ziet – Erik Lindstrom

Mijn wekker gaat af, ik geef er een klap op en druk tegelijk op de spraakknop. ‘Vijf uur vijfenvijftig,’ zegt Stephen Hawking. Voor de zekerheid, zoals altijd. Ik schuif het raam open en steek mijn hand naar buiten. Koel en mistig, maar niet te nat. Waarschijnlijk bewolkt. Ik schiet gedachteloos mijn kleren aan – sportbeha, hemdje, korte broek, hardloopschoenen – want al mijn sportkleding is toch zwart. Behalve mijn sjaals. Ik laat mijn vingers erover glijden, voel aan de plastic labeltjes, …

23 februari 2017

Schaduw van de tijd – Jen Minkman

‘Kom op, autootje, nog even volhouden.’ Hannah zuchtte zo had dat ze de plukken donkerblond haar uit haar gezicht blies die uit haar paardenstaart geglipt waren. Haar oude, grijze Datsun Fairlady klonk alsof die het elk moment kon opgeven. Ze had er al heel wat mijlen op zitten. Gisteren was ze vanuit San Diego vertrokken naar het vakantiehuisje van haar moeder in Page, Arizona, want daar had ze met haar tweelingbroer Ben afgesproken. Gisteravond had ze een motelkamer in Flagstaff …

14 februari 2017

Vuurvliegjes – Gayle Forman

Het zou eigenlijk een uitstapje naar de Grand Canyon worden; iets waar ik totaal geen trek in had. Hartje zomer was het in de woestijn wel duizend graden – dat overleefde ik niet… zeker niet na twee dagen in de auto met pap en Stiefmonster. Het enige wat die laatste altijd doet, is mij de les lezen – over alles. Over mijn haar: tomaatrood met zwarte strepen of zwart met tomaatrode strepen, het is maar hoe je het bekijkt. Over …