Archief van Boekanalyses

Van plot tot personages en van thema’s tot tijdverloop: een boek bevat ontzettend veel ingrediënten die bijdragen aan de kwaliteit. In deze rubriek bespreek ik precies die top- of flopingrediënten!

26 mei 2018

Harry Potter honesty | Mijn probleem met de Hogwarts Houses

Ik ben dol op Harry Potter. Als kind en daarna als tiener verslond ik alle boeken en films en ik ben al jaren van plan om een Pottermarathon op touw te zetten zodat ik alles kan herlezen en opnieuw kan kijken, maar daar ben ik nog niet aan toe gekomen. Nu de mobiele game Hogwarts Mystery is uitgekomen – waarin je zelf een Hogwarts-student bent in de tijd van Tops en Bill Wemel en lessen moet volgen en geheimen moet …

8 maart 2018

Kunnen boekenclichés ook goed zijn?

Een liefdesdriehoek. De Uitverkorene. Een beste vriend-verliefdheid. Een buitenbeentje als held. Highschoolstereotypes. Jongen ontmoet meisje en BOEM instantliefde. Allesoverwinnende liefde. Verboden liefde. Toverscholen. Kostscholen. Jongen redt meisje. Gecompliceerde ouder/kind-relatie. Dystopieën. Allemaal voorbeelden van veelgebruikte literaire foefjes die je maar al te vaak voorbij ziet komen in YA-boeken, en vaak halen we onze neus op en rollen we met onze ogen vanwege deze clichés. Maar… is dat niet een beetje hypocriet? Juist die clichés maken onze favoriete boeken misschien juist wel …

20 februari 2018

Moeten sterke personages imperfect zijn?

Als we het hebben over wat goede boekpersonages maakt, zijn er tal van criteria die auteurs het zweet zouden kunnen doen uitbreken. Personages moeten herkenbaar zijn, een beetje stoer, niet te bitchy of te arrogant, sociaal niet al te cringeworthy en oh ja, we willen ook graag dat ze een interessante achtergrond hebben en een tof karakter, met interesses en al. Toch zijn er eigenlijk maar twee dingen die er voor ons lezers écht toe doen: geloofwaardigheid en diepgang enerzijds… …

23 november 2017

Verhaal in verhaal | Het wonder van intertekstualiteit

De kans is groot dat je bij de lessen Nederlands of literatuur wel eens het begrip intertekstualiteit bent tegengekomen. Het klinkt dan echt als een heel stoffig en saai iets waarvan je niet denkt dat je het óóit zult kunnen aanwijzen in een boek dat je leest, maar als je erover nadenkt, is het eigenlijk best wel tof. Intertekstualiteit – oftewel: het verwijzen in een boek naar andere boeken, maar ook naar films, muziek, tv-programma’s en andersoortige fictiemedia – komt …

25 juli 2017

Multidimensionaal | Waarom ik boeken met extra’s fijn vind

Ik heb de laatste jaren een soort zwak ontwikkeld voor multidimensionale boeken of boeken met extraatjes: als ik er eentje in de winkel zie liggen, is dat een hele grote beslissende factor in de ‘’take it or leave it’’-kwestie en ik kan er tijdens het lezen enorm enthousiast van worden. Dit soort boeken zijn ook behoorlijk populair: logisch ook, want de boekenwereld verandert natuurlijk constant en mensen willen steeds weer iets nieuws ontdekken, iets wat op de één of andere …

16 maart 2017

Waarom een unhappy end supersterk kan zijn

Een paar weken geleden kwam ik op de blog van Marjolijn een artikel tegen over dat het standaard gelukkige einde in boeken tegenwoordig helemaal niet meer zo standaard hoeft te zijn: soms zijn óngelukkige eindes ook juist heel goed. Ik had echt een YES!-gevoel toen ik dat stuk las, want hé… het is typisch zoiets waar ik nooit eerder echt over na heb gedacht, maar wat wel echt zo is. De gelukkige, mooi afgeronde, ‘’eind goed al goed’’-eindes die we …

12 januari 2017

Time will tell | Multi-tijdlijnen: boeiend of bagger?

Het is een tijdje een soort trend geweest in boekenland: verhaallijnen met meerdere tijdlijnen, vaak eentje in het verleden én in het heden – of, bij een historische roman, twee in het verleden. Sinds Tatiana de Rosnay het deed met Haar naam was Sarah, zijn meer auteurs het gaan doen. Maar waarom eigenlijk? Wat is er zo bijzonder aan? En is het fijn om te lezen of juist niet?

12 oktober 2016

Wanneer is een boek goed geschreven?

‘’Het moet goed geschreven zijn.’’ Dat is iets wat we heel vaak zeggen als het gaat over wat een boek goed maakt. Logisch ook, want de kwaliteit van een boek staat of valt inderdaad met de schrijfstijl. Maar… wanneer is een boek nou goed geschreven? Kun je daar echt criteria tegenover zetten? Ik denk het niet. De één vindt een boek van Ransom Riggs goed geschreven terwijl de ander dat superslecht vindt: het is een kwestie van persoonlijke voorkeur en …

16 juni 2016

Wat is de ideale serieformule?

Boekenseries: er zijn er heel veel van. In het Young Adult-genre verdrinken de standalones tegenwoordig in de series, en ze blijven maar komen: altijd maar meer, meer, meer, want het is nooit genoeg. Maar er zit onwijs veel variatie in de hoeveelheid boeken: J.K. Rowling slaagde erin 7 boeken te schrijven over Harry Potter, maar er zijn ook auteurs die met slechts twee boeken prima uit de voeten kunnen. Sterker nog, duetten lijken helemaal hip te zijn, net als de …

19 februari 2016

Meervoudige perspectieven: aanwinst of afbreuk?

De een is er groot fan van, de ander heeft er een hekel aan: het meervoudig vertelperspectief. Oftewel: een boek waarin het verhaal wordt verteld door twee of meer personages in plaats van één. Sinds een aantal jaar behoor ik tot de eerste categorie: ik vind deze verteltechniek heel waardevol, mits het op de juiste manier wordt gedaan. Want het kan een ware aanwinst zijn voor het verhaal, maar ook echt afbreuk doen aan de waarde ervan.