28 september 2017

De dag nadat ik met het verkeerde meisje was – Jesse Browner

Van thuiskomen hoor je blij te worden als je in het holst van de nacht dat hele eind van Upper East Side naar je huis in Greenwich Village hebt gelopen. Wes was helemaal niet blij toen hij de buitentrap naar de voordeur op ging. Hij had gehoopt dat de lange wandeling door de donkere, stille stad hem meer inzicht in zijn situatie kon geven, maar zo werkte het niet. In andere omstandigheden was het vast een avontuur geweest, maar nu …

17 augustus 2017

Ik kan nog steeds niet vliegen – Anna Woltz

‘Ik ga,’ schreeuwt Luuk naar boven. ‘Tot over drie maanden!’ Hij pakt zijn koffer en trekt de voordeur open. Maar dan hoort hij snelle voetstappen op de trap. ‘Wacht even,’ groept zijn moeder. Op de laatste trede blijft ze staan. ‘Ik ga natuurlijk mee naar de bus.’
‘Nee hoor,’ zegt Luuk. ‘U gaat helemaal niet mee.’ Hij kijkt haar aan. Haar donkere haar zit in een knot, maar in haar hals dansen altijd een paar ontsnapte krulletjes Ze is mooi misschien, …

1 juni 2017

Ik zie je tussen de wolken – Maren Stoffels

‘Dit moet stoppen, Lauren.’ Het doosje met tissues dat tussen Loes en mij in stond, irriteerde me. Alsof ik hier ooit zou huilen. ‘De leraren hebben allemaal aangegeven dat je niet goed meedoet in de lessen.’ Allemaal. Ze werden allemaal gek van me. Ik wist dat het slecht ging, dat ik vaak met andere dingen bezig was dan met de lesstof, maar dat de docenten bij Loes kwamen klagen was nieuw. ‘Wat vind je daar zelf van?’ vroeg de schoolpsychologe. …

30 juni 2016

Nieuwe uitgeverij: Young & Awesome

Vorige week ging er een flinke buzz rond in de wereld van de Nederlandse YA-boekbloggers: de nieuwe aanbiedingsfolders waren vrijgegeven en een aantal zeer oplettende bloggers had een wel héél interessante brochure opgemerkt, namelijk die van een spiksplinternieuwe uitgeverij voor Young Adult-boeken! Dat moet natuurlijk even onder de loep genomen worden…

13 april 2016

Omdat jij anders bent – Maren Stoffels

‘Hoe kunnen ze dit nou doen?’ Mats schopt tegen het hekwerk dat om ons schoolplein staat. Morgenochtend is er niets meer van onze school over. ‘Ik snap het ook niet,’ zeg ik. mijn beste vriend en ik hebben alles gedaan om de sloop van het Waterland te voorkomen. We hebben de leraren gesmeekt om hier te blijven, we hebben zelfs handtekeningen verzameld. Maar de meeste kinderen vonden het geen probleem om te verhuizen, we krijgen tenslotte een grotere kantine in …

31 maart 2016

Een boekje open over… Victoria Scott

Na de eerste twee interviews  (met Emmy en de dames van Adorable Books) was ik op zoek naar nieuwe interviewkandidaten en ik dacht al na over iemand bij De Fontein of Best of YA, maar… eigenlijk wilde ik meteen voor de auteurs gaan. en wie kun je dan beter kiezen die op social media heel enthousiast en gewoon is, maar óók nog eens topboeken heeft geschreven? Dames en heren, ik presenteer… een boekje open over niemand minder dan Victoria Scott, …

7 januari 2016

IJs & Steen – Victoria Scott

Ik ben sterker dan vroeger. Zes weken geleden was ik een meisje van zestien dat in Montana woonde, wier broer op sterven lag. Negen maanden daarvoor was ik met mijn beste vriendin in Boston aan het shoppen, en kozen we de perfecte kleur lipgloss uit. Ik was het meisje dat dol was op Griekse salade zonder ui, die mijn vriendinnen altijd een berichtje stuurde wanneer er uitverkoop was bij Express, en die een kast vol had met glitter. Wat nou? …

29 december 2015

Water & Vuur – Victoria Scott

Als mijn haar nog erger gaat kroezen, scheer ik mijn hoofd kaal. Of ik steek mijn haar in de fik. Wat het makkelijkst is. Ik staar naar mijn spiegelbeeld in de vijver en ga met mijn handen door deze plaag van mijn bestaan. Even lijk ik mijn kastanjebruine krullen in bedwang te hebben. Maar zodra ik mijn handen laat zakken, springt mijn haar weer alle kanten op. Ik wijs met de ongelakte nagel van mijn vinger naar het water. ‘Ik …

13 oktober 2015

Ik denk dat dit het einde is – Maren Stoffels

De eerste keer dat ik Maas zag, regende het. Ik had toen nog geen idee wie hij was en dat hij mijn leven voorgoed zou veranderen. Mijn vlecht was nat en zwaar van de regen, die steeds heviger werd. De school was net uit, maar het leek wel nacht. Ik slalomde om de plassen in een poging mijn nieuwe laarzen droog te houden. Thuis zou ik een grote kop thee zetten en in mijn vensterbank kruipen. Hopelijk was Vimmer er. …