1 mei 2018

Waar ik ga – Gayle Forman

Ik ben de weg kwijt. Freya staart naar de woorden die ze net op haar telefoon heeft ingetikt. Ik ben de weg kwijt. Waar kwam dat nou vandaan? ‘Sorry, jongedame’, zegt de taxichauffeur nog een keer. ‘Volgens mij ben ik de weg kwijt.’ Met een schok komt Freya bij haar positieven. Ze zit achter in een taxi op weg naar haar zevende – of achtste? – doktersbezoek binnen twee weken, en de chauffeur is aan het eind van de tunnel …

19 april 2018

Blogtour Waar ik ga | Fancasting + brief aan de hoofdpersoon

Eén van mijn absolute favoriete auteurs is Gayle Forman: ik werd hoteldebotel verliefd op haar schrijfstijl en storytelling-kunsten toen ik Als ik blijf las, en ook Haar dag en Vuurvliegjes en oké, ook Hier was ik vond ik prachtig. Het is echter al een hele tijd geleden dat er een Young Adult van haar verscheen, dus ik was dolblij toen uitgeverij Moon aankondigde dat haar nieuwe YA-roman éindelijk ging verschijnen én vertaald ging worden. En ik werd steeds enthousiaster, want …

5 april 2018

Hazelwoud – Melissa Albert

Althea Proserpine brengt haar dochter groot met sprookjes. Ooit, lang, lang geleden was Althea een meisje dat Anna Parks heette, een van de vele dromers die halverwege de twintigste eeuw met een koffer vol dromen naar Manhattan kwamen. Toen raakte ze vermist. Jaren later kwam ze terug en vergaarde een vreemd soort roem, met een glinsterend randje maar ook iets duisters. Nu is ze opnieuw verdwenen, gevlucht naar een huis vol torentjes diep in een donker bos, waar ze woont …

15 maart 2018

Veel liefs, Lara Jean – Jenny Han

Ik kijk graag naar Peter wanneer hij niet weet dat ik kijk. Dan bewoner ik zijn rechte kaaklijn, zijn uitstekende jukbeenderen. Zijn gezicht heeft iets opens, iets onschuldigs. Een soort vriendelijkheid. Vooral die vriendelijkheid raakt me diep. Het is vrijdagavond na de lacrossewedstrijd en we zijn bij Gabe Rivera thuis. Onze school heeft gewonnen, dus iedereen is vrolijk. Peter is nog wel het meest uitgelaten, omdat hij het winnende doelpunt heeft gemaakt. Hij zit aan de andere kant van de …

17 februari 2018

In het diepe – Estelle Maskame

Ik heb nooit begrepen waarom maandag de ergste dag van de week wordt genoemd. Daar ben ik het absoluut niet mee eens. Zondagen zijn het ergst. Die hebben iets rustigs en vredigs, waar ik echt een hekel aan heb gekregen. Misschien komt het doordat het halve dorp ’s morgens naar de kerk gaat, terwijl de andere helft een poging doet een stoofschotel te maken, het opgeeft en later een afhaalmaaltijd bestelt. Dat is bij mij thuis tenminste meestal het geval. …

18 november 2017

Duizend Hoog – Katharine McGee

Het kabaal van lachende mensen en muziek werd minder op duizend hoog. Het feestje begon op zijn einde te lopen toen zelfs de luidruchtigste gasten uiteindelijk de liften in stommelden en naar hun appartementen beneden gingen. De ramen van vloer tot plafond leken vierkanten van fluweelachtige duisternis, hoewel in de verte de zon al langzaam opkwam, waardoor de skyline oker, lichtroze en zacht glinsterend goud kleurde. En toen sneed er abrupt een schreeuw door de stilte. Een meisje viel naar …

5 september 2017

The Hate U Give – Angie Thomas

Ik had niet naar dit feestje moeten gaan. Ik weet niet eens of ik hier wel thuishoor. En dat is niet omdat ik me er te goed voor voel. Er zijn gewoon plekken waar mezelf zijn niet goed genoeg is. Waar geen enkele versie van mij goed genoeg is. Het spring break-feest van Big D is zo’n plek. Ik wurm mezelf langs bezwete lijven en loop achter Kenya aan, haar krullen vallen dansend over haar schouders. Er hangt een waas …

29 augustus 2017

Did I mention I miss you? – Estelle Maskame

Het water is koud, maar toch weerhoudt me dat er niet van om erin te lopen, ook al is het maar tot mijn enkels. Ik heb mijn Converses in mijn hand, de veters om mijn vingers gedraaid, en de wind wakkert aan, zoals altijd. Het is te donker om veel op zee te kunnen zien, maar om me heen hoor ik de branding van de oceaangolven, en ik vergeet bijna dat ik niet alleen ben. Er is ook het geluid …

3 augustus 2017

Nieuwtje | To All The Boys I’ve Loved Before wordt verfilmd!

Net als een hele hoop lezers ben ik vorig jaar hopeloos verliefd geworden op de boeken van Jenny Han, over de jonge, naïeve, romantische Lara Jean en haar liefdesleven. Compleet onverwachts werd recentelijk aangekondigd dat er nog een dérde deel gaat komen – in het Nederlands verschijnt-ie deze maand al onder de titel Veel liefs, Lara Jean AAAHHHHHH IK KAN NIET WACHTEN – én ik kreeg onlangs een positief soort hartverzakking toen heel boekgerelateerd Twitter ineens op stelten stond omdat …

11 juni 2017

Op mijn schouders – Jennifer Niven

Ik ben niet gemeen, maar ik ga wel iets gemeens doen. Je zult me er vast om haten, en je bent denk ik niet de enige, maar toch ga ik het doen. Het klinkt misschien als een excuus, maar ik lijd aan prosopagnosie, ook wel gezichtsblindheid genoemd. Dat betekent dat ik geen gezichten herken, zelfs niet die van de mensen van wie ik houd. Zelfs niet dat van mijn moeder. Of dat van mezelf. Stel je eens voor dat je …