Archief van Romans

2 juni 2018

Comfortzone-read | Voor mij – Jojo Moyes

Ze  keek achter zich en leunde toen  over de tafel.  ‘Jij  en ik zijn allebei immigranten. We weten hoe  moeilijk het is om  een plek  in  deze wereld  te verwerven. Je wilt een beter  leven voor jezelf,  bent bereid om hard  te werken in een  land  dat  niet  het jouwe is. Je krijgt een nieuw leven,  nieuwe vrienden, je vindt een nieuwe liefde. Je  wordt een heel ander mens! Maar het is nooit makkelijk, je  betaalt er altijd een prijs …

10 oktober 2017

De vijfde brief – Nicola Moriarty

Joni’s eerste gedachte was dat zij niet de geschikte persoon was om hem te vinden. Iemand anders had dat moeten doen. Deb, misschien. Of Trina. Deb was altijd recht voor z’n raap. Die had het meteen ter sprake gebracht. Geen geheimen, geen innerlijke monologen waarin ze overwoog wat ze moest doen, geen paniek, geen zelfkwelling, en al helemaal geen empathie. ‘Wat is dit in godsnaam?’ zou ze op hoge toon aan de groep hebben gevraagd, terwijl ze de brief waarschijnlijk …

10 mei 2017

Geluk bij een ongeluk – Wendy Brokers

‘Ik kan echt niet geloven dat je me dit aandoet.’ Suus draaide zich om in de rolstoel en trakteerde de man die erachter liep op een van haar beroemde, vernietigende blikken. ‘Die werken niet bij mij hè, dat weet je. Daarvoor ken ik je te lang. In de wieg, met dat afschuwelijke hemdje dat tante Koosje had gemaakt, lag je ze al te oefenen.’ Ze sloeg haar armen over elkaar. Veel meer dan dat en een uitgebreid vocabulaire had ze …

6 mei 2017

Ik ben er – Clélie Avit

Ik heb het koud. Ik heb honger. Ik ben bang. Tenminste, dat denk ik. Ik lig al twintig weken in coma en verbeeld me dat ik het koud heb, dat ik honger heb en dat ik bang ben. Dat is belachelijk, want als er iemand zou moeten weten wat ik ervaar, ben ik het zelf, maar nu… Ik kan me alleen dingen inbeelden. Ik weet dat ik in coma lig, omdat ik ze erover heb horen praten. Vagelijk. Het moet …

22 april 2017

Lieveling – Kim van Kooten

De gordijnen van mevrouw Marsman bewegen. Ze heeft ze al drie keer een stukje opengeschoven om te kijken of we er nog zijn. We zijn er elke keer nog steeds. Ik heb gezwaaid en geroepen dat ik jarig ben, maar mama zei: ‘Hou je murf Puck, je schreeuwt de hele straat wakker.’ We staan met onze koffers op de stoep voor ons huis. Ik weet niet hoe laat het is, maar ik denk vroeg in de ochtend, want het is …

18 april 2017

Zoektocht terug – Marina Folkers

Caitlin zuchtte inwendig en trommelde rusteloos met haar vin­gers op de bar. Het was druk en zo te zien zou het nog wel even duren voor ze haar bestelling kon doorgeven aan een van de bartenders. Ze moest geduldig wachten, terwijl ze hier niet eens wilde zijn. Ze begreep de goede bedoelingen van Louise best, maar in plaats van de afleiding die ze zo nodig had, werd ze hier in Londen nu met nieuwe problemen opgezadeld. Waarom was Samantha, de …

4 april 2017

Blogtour Zoektocht terug | Lieve Caitlin…

Ik heb nog nooit van mijn boekbloggerleven meegedaan met een blogtour en ik was er ook nooit zo’n fan van. Een blogtour werkt het beste als deze divers en uniek is, in plaats van alleen maar te bestaan uit een berg recensies die voor negatieve overexposure zorgen. Niet lang na publicatie van mijn artikel over blogtours werd ik door auteur Marina Folkers (Faye en Sean: a love story) benaderd. Ze wilde voor haar nieuwe boek Zoektocht terug graag een bijzondere …

14 maart 2017

Mr. Poppins – Alejandro Palomas

Het begon allemaal op de dag dat juf Sonia een vraag stelde. Door het raam scheen een grote gele zon en de waaiende bladeren van de palmbomen deden me denken aan papa als hij vroeg opstaat om me uit te zwaaien aan de schoolpoort, met zijn groene handschoenen aan, want het is winter. Juf Sonia stond op van haar tafel, dat is de grootste tafel in de klas, en klapte een paar keer in haar handen waardoor er een wolkje …

23 november 2016

Dans met mij – Jojo Moyes

Haar gele jurk, oplichtend in de schemering, zag hij eerder dan haar; een baken aan het eind van de stallen. Hij bleef even staan want hij wist niet of hij zijn ogen wel kon vertrouwen. Toen ging haar bleke arm omhoog en boog Gerontius zijn elegante hoofd over de staldeur om het lekkers dat ze hem voorhield aan te nemen, en met ferme passen, half rennend, liep hij op haar af. De stalen neuzen van zijn laarzen tikten tegen de …

14 juni 2016

Jij zegt het – Connie Palmen

Voor de meeste mensen bestaan wij alleen in een boek, mijn bruid en ik. De afgelopen vijfendertig jaar heb ik met een machteloos afgrijzen moeten aanzien hoe onze echte levens bedolven raakten onder een modderstroom van apocriefe verhalen, valse getuigenissen, roddels, verzinsels, mythen, hoe onze ware, complexe persoonlijkheden werden vervangen door clichématige personages, vernauwd tot simpele imago’s, op maat gesneden voor een sensatiebelust lezerspubliek. En dan was zij de broze heilige, ik de brute verrader. Ik heb gezwegen. Tot nu.


Skip to content