Column: Series herlezen

onder Columns met 2 reacties op 19 september 2016

Elke maand een serie uit mijn boekenkast (her)lezen of er in ieder geval mee beginnen: dat is het leesdoel dat ik mezelf voor de komende maanden heb gesteld. Op die manier kan ik eindelijk eens het kaf van het koren scheiden wat betreft al het ongelezen of te herlezen leesvoer én kan ik de magie van die mooie series weer opnieuw beleven! Inmiddels ben ik bezig met De Selectie-serie van Kiera Cass en mijn bevindingen beginnen omhoog te borrelen. Het is niet alleen maar boekengeur en fandomschijn, namelijk.

Herlezen: de voordelen

Het is fijn, dat herlezen. Zeker bij zo’n serie als De Selectie, omdat ik weet hoe heerlijk ik die boeken de eerste keer vond en omdat ze nog stééds absoluut heerlijk zijn. ik vind het fantastisch om mezelf onder te dompelen in dat wereldje, om de personages weer terug te zien en opnieuw te genieten van het verhaal. Ik ontdek heel veel dingen die ik alweer vergeten was of die me in eerste instantie niet opvielen én ik ontdek wat ik nou eigenlijk van dat alles vind, nu het OMG DIT IS ZO FANTASTISCH-gevoel niet meer de dienst uitmaakt. En het is comfortzonelezen: het is vertrouwd en fijn en dus perfect om mee te ontspannen.

Herlezen: de nadelen

Tja. Het grootste ‘’probleem’’ is toch wel dat ik al weet hoe het gaat en daardoor heb ik minder geduld met lezen. Ik raak gefrustreerd door de, nou ja, frustrerende momenten, ook al weet ik dat het goed afloopt, omdat ik eigenlijk het liefst naar de fijne momenten wil skippen en de frustrerende momenten gewoon vervelend vind, net als de vorige keer. Ik weet wat er gaat komen en hoe het afloopt met welke personages, waardoor de spanning eruit is. Het leest slomer. En het ergste? Ik krijg op een gegeven moment een ‘’ja nu weet ik het wel’’-gevoel. En dat is stom. Echt stom. Ook al leest het fijn en is de wereld van het verhaal fijn, het verhaal boeit eigenlijk maar één keer echt, jammer genoeg.

series-herlezen

Herleeswaarde

Ik denk dat het ook iets wat auteurs moeten kunnen. De Potterboeken bijvoorbeeld bevatten zoveel elementen die fijn zijn om over te lezen dat het nooit echt saai wordt én omdat elk boek eigenlijk een ander verhaal vertelt, omdat de personages steeds groeien. Een serie als de Edelstenentrilogie van Kerstin Gier is heel complex, een soort mysterie, waardoor je hoe dan ook weer dingen vergeet en dan is het leuk om die opnieuw te lezen. Maar trilogieën zoals De Selectie, De Hongerspelen, Inwijding… daar zit zo’n enorme, niet te missen rode draad in. En als je de boeken één keer hebt gelezen, dan weet je het. Dus dan moet je het van andere dingen hebben in plaats van de spanning: de personages, de sfeer, de thema’s… en dat moet dan maar net goed genoeg zijn.

Blijven herlezen?

Natuurlijk ga ik wel gewoon lekker door met herlezen. Na De One ben ik bovendien toe aan de boeken van de reeks die ik nog niet ken: de twee novelles en De Prinses en De Kroon. Dat is vast verfrissend omdat ik dan geen last heb van dat stomme ‘’ja nu weet ik het wel’’-gevoel. Maar het is jammer. Jammer dat ons leesbrein soms zulke gekke dingen met ons doet.

Herken jij dit probleem bij het herlezen van series?


Gerelateerde berichten:


Reacties

  • Ik ervaar bijna nooit de problemen die jij hierboven schetst. Ik heb dit jaar al iedere maand een serie uit eigen kast herlezen en ik vind het heerlijk! Een enkele keer is een boek iets minder tof dan in mijn gedachten, maar over het algemeen was ik iedere keer aangenaam verrast. Veel boeken – bv deel twee in een serie – waren juist veel leuker dan ik me herinnerde!